30 Nisan 2014 Çarşamba
Arkasında şiir yazasım geliyor. İşe yaramayacak. Eminim. Ki zaten hiçbir şiirimi yazarken beni sevsin diye yazmadım. Yazarsam biliyorum. Bağlanıcam. Yazdıkça aşık olacam yazdığım kıza. Çünkü her yazdığımda gerçeğin dışında hep aradığım o kızın profilini çizicem. Ve ona aşık olucam. Ne zaman ki doğru kişi bulurum o zaman gerçekten yazıcam. Gerçekten mükemmel bir şiir olacak. Bunun garantisini verebilirim. Eğer ki doğru kişi çıkarsa karşıma.Çıkar mı ondan da emin değilim. Ben sevilecek bir insan değilim onu anladım. İnsanlar bana hep sen çok iyisin diyorlar. Ben iyi bir insan değilim. Cidden değilim. Çıkarları doğrultusunda hareket ede, bencil bir insanım tekiyim. Evet iyilik yaparım karşılık beklerim ama iyiliği yaptığım kişiden değil. Yaradan dan karşılık beklerim. Aşka saygı gösterir, insanları gerçek aşkı bulmaları bulupta kaybetmemesi konusunda öğüt veririm. Neden mi çünkü bana kimse yardım etmedi. Neden etmediler. Biri de çıkıp şuleye bu oğlan seni seviyor yapma. Diyemedi mi ? Sizin aranızda deyip çekildiler kendi bencilliklerine. Eğer ortada bir yanlış varsa yanlışı yapan baban olsa dahi söyleyeceksin. Ama ona söylemediler. Bana söyleyende olmadı. Ben insanların dertlerini dinlemeyi severim. Belki de en büyük isteğim dünyada insanlara faydalı bir insan olabilimek. Acılarını hafifletecek bir söz benim için çok önemlidir. Ama işte kimse senin derdin ne diye sormuyorlar. Birine bir derdim var desem benimde şu derdim var. Amk bi dinle beni. Beni bi dinleyin. Banane lan artık senin derdinden. Hayatta yaptığım iyiliklerini karşılığını beklemedim. Ama allah aşkına birinizde beni dinleyin. Bende acı çekiyorum. Benimde uykularım kaçıyor. Bende intihara yakınım. Benimde gözlerim dolu. Ama yok kimse farkında değil. Paranın herşeyi düzelteceğine inanan bir ailem var. bi gün çekipte sormamışlardır oğlum bir derdin var mı diye. Hayatımın her zerresine karşına bir ablam ve eniştem var. Onlara göre ben hiçbir şey görmemiş ve yaşamamış biriyim. Onlara göre onlar hayatın feleğinden geçmiş. Her şeyi çözmüşler. Bana kalkıp öğüt veriyorlar. Ama öğüt verirken hiç sormuyorlar derdin ne diye. Yeğenim var dümnya tatlısı allaha hamd olsun. Allah izin verirse ona iyi bir dayı olucam. Derdini dinliycem. Dinlemesini öğreticem. Gelecek çok karmaşık. Tahmin bile edemiyorum. Ahyatta bir planım yok. Sevgisizlik içinde boğuşuyorum. İnsanlar bana iyi olduğumu sandıkları için yanında gezdiriyorlar. Ben iyi bir insan değilim. Ama anlatamıyorum. Ben iyi bir insan değilim. Bunu zamanı geldiğinde hepsi görücek ve sırtlarını döneceklerdir. Ben aşka aşığım , yalnızlıkta bana....
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder