Bir anın...
Yalnızca bir anın...
Bütün bir hayatı kapladığı anlar...
Öncesinde anlamsızdır artık hayatınıza verdiğiniz bütün anlamlar.

Çaresizce teslim olursunuz..
Direnemezsiniz...
Yayılır vücudunuza...
Sıcaklık kaplar bedeninizi..
Hızlı hızlı atmaya başlar yüreğiniz...
Siz daha ne olduğunusu anlamadan...
Aşk kazılır belleğinize...
Saniyelerle ölçülmesine rağmen...
Hissettiğiniz en uzun zamandır...
O anlar ki çok sonra değerini kazanır
Sıcaktır yüreğiniz...
Yavaş yavaş soğuk vurunca yüreğinize...
Bir anın bir hayatı kapladığını anlarsınız...
Çalmayan bir gitar gibi...
Pili bitmiş bir saat gibi...
Toz tutmuş bir daktilo gibi...
Zararsızca bakınırken..
Duvarlar kadar sesiz olmaya çalışırken...
Kabullenmek ve vazgeçmekten geçerken aklınızdan...
Nesnelerin dünyasında kendinize bir yer bulmaya çalışırken...
Boşluk doldurmaca oynarken yüreğinizle...
O boşluğun dolduğunu sandığımız anın kurmaca bir yalandan ibaretken...
Dolduğunuz değil eksildiğinizi anladığınız zamanlar...
Sessizce yürüdüğünüz kaldırımlar
Elinize aldığınız kalemin biterken mürekkepi...

Mustafa Zabun