Uzunca bir süre oldu yazmayalı aslında yazmayalı değil dolmayalı. Artık o kadar fazla takmamaya çalışıyorum hayatı. Olabildiğince gülüyorum insanlara. İnsanlar beni mutlu bilsinler diyorum. İnsanlar unuttu galiba demesini istiyorum. Unutmak bu kadar kolay olsaydı keşke. Unutmaya çalışırsanız asla unutamazsınız. Onunla yaşamayı öğrenemediğiniz sürece  o acı her zaman geri tepecektir. Ben hala unutamadım. Unutmayı o kadar çok istedim ki çekeceğim yanlızlığı dahi göze almıştım. Ama olmadı unutamadım. Aslında birazda benden kaynaklı. Yani hala konuşuyorum arkadaşça. Ama gerçekten arkadaşça. O kadar arkadaşça ki seni hala seviyorum bile diyemiyorum. En kötüsü de bu. Bilmiyor. Onu nasıl delir gibi sevdiğimi bilmiyor. Adının bana ne kadar anlam verdiğini bilmiyor. Ama artık anladım. Olmayacak. Olmayacağını bilsem dahi vazgeçemiyorum hayallerinden.