16 Mart 2014 Pazar

Yavaş ve Sancılı Bir Bekleyiş

Yalnızlık, katlanılması en zor yük. Bu benim seçimim. Yalnız kalmak benim seçimim. Ama bilmezdim. Bu kadar acı verdiğini bilemezdim. İnsanlar yalnızım diyerek sosyal medyada  gözlerimize kadar sokuyorlar. Hiç birinin yalnızlığın ne olduğunu bildiğini sanmıyorum. Cümlede kullanması kolay bir sözcüğü gerçek hayatlarında hiç rastlamadıklarına eminim. Yalnızlık sadece bireyin etrafında arkadaşının, sevgilisinin olmaması değildir. Asıl yalnızlık içindedir. insan içinde, yüreğinde, zihninde, belleğinde olan yalnızlıktır. Aklınızın sizi terk etmesi bir yalnızlıktır. Ve işte bu anda düşünmeyi unutursunuz. Belleğinizin sizi terk etmesi bir yalnızlıktır. Anılar kaybolur. Sevinmek için elinizde ki tek şey sizi terk etmiştir. Hayalleri artık başka insanlardan dinlersiniz. Gelecek beklentiniz kaybolmuştur. Umutlarınız kaybolmuştur. En çok istediğiniz şeyi artık istemez hale gelirsiniz.

Yüreğinizin sizi terk etmesi işte bu en acı olandır. Eğer gerçekten yüreğinizi kaybettiyseniz her şey bitmiştir. Hiç denemeseniz de bilirsiniz, Hiç intihara bu kadar meyilli olamamışsınızdır. İnandığınız her şey gider. Allah'a olan inancınız dahi gidebilir. Sevmek denilen o şeyi asla bir daha tadamazsınız.Bitkisel bir yalnızlıkta kaybolmuşsunuz dur ve  artık geri dönemezsiniz, dönemem.

Gidenler sadece kendilerinin gittiklerini sanıyorlar. Bilmiyorlar ki yüreğimden bir parça götürdüklerini. O kadar çok parça götürdüler ki artık Yalnızım. Bunu yazarken bile tüylerim inanmak istemezcesine başlarını kaldırdılar. An oluyor yalnız değilim diye gülmeye çalışıyorum. Ve her yaptığımda yüreğimde bir şeylerin yıkıldığını hissediyorum. Şiddetli bir sarsıntı ele geçiyor benliğimi. ve artık karşı koyamaz hale geldim. Kara bir büyü gibi, bir orman yangını gibi sarıyor artık ruhumu. Ve biliyorum sonum geldi. İnandığım her şeyi aldı bu yalnızlık benden. Aşka inancımı, Allah'a olan sevgimi, kendime olan güveni hepsini aldı götürüyor yavaş yavaş. Ben artık yapamıyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder