Önce ki, Sonra ki ve Bir Diğeri

İnsan sevinci bir şeyler verir. Her zaman  bu böyledir. Ben kendimi verdim bu sevgiye. Unuttum sandım. Belki onu unuttum ama hissettiklerimi asla unutamam. Bir aşk başka bir aşkın üzerine kurulur. Bir kız gördüm. Adı Ayşe miydi hatırlamıyorum. O anın bana hissettirdiklerini size yazamam. Çok karmaşık bir durumdu. Gelişini gördüm. Salınarak gelişini. Gördüm ve sustu bütün her şey. Her şey ağır çekimde ilerledi sanki. Ama yüreğim olabildiğince çabuk hatırladı. Hafif hafif atışlarının hızını artırdı. "Allahım böyle bir şey olamaz" dedim. O kadar güzeldi ki. Gözleri güneş gibi parlıyordu. Abartmıyorum. Galiba siyahtı gözleri o kadar güzeldi ki. O kadar parlıyordu ki gözlerine bakamadım. Düşünemiyordum. Tek bildiğim kalp atışlarımın hızıydı. Hayaldi sanki. O kadar güzel gülüyordu ki. Ben gülmenin bu kadar güzel bir şey olduğunu bilmiyordum. Saçları düz siyah... Ben hiç siyahı bu kadar güzel görmedim. Esmer teni güzelliğinin zırhı olmuş gibiydi. Ben ben gibi değildi. Birinin çekim alanına girdim çekiliyordum. Ayaklarım başka yöne gitmek istemiyor gibiydi. Resmen büyülenmiştim. Sesi de kendi gibi güzeldi. Yıllarca usanmadan dinleyebilirdim. Acaba kulağım böyle güzel bir sesi bir daha duyabilecek miydi? Arkadaşın sevgilisine affetmesi için video çekerken arkadaşlarının olduğu masaya gittiğimizde geldi yanımıza. Bir cümleyi beş kişi tek tek sözcükler halinde söyleyeceklerdi ve ona "Aşka" kelimesi geldi. Söylerken aşık oldum galiba. Aşk kelimesi birinin ağzına bu kadar yakışıyorsa aşkın kendisi nedenli yakışır siz karar verin. Sonra ayrıldık yanlarından. Aslında benden bir şey o masada kaldı. Tam o kızın karşısında kaldı. Çekim alanından ben çıktım bir yanım o alanda kaldı. Sonra zihnimde bir ses yankılandı. "Boşuna uğraşma olmaz. Bundan öncekiler olmadı buda olmayacak. Gel yol yakınken kabullen. Sevmezler seni." haklıydı. Olmazdı. Bir daha nerede karşıma çıkacak ki karşıma. Belki benden büyüktür. 3. sınıftır belki. Olmayacak çok neden  vardı. Ve ben kabullendim. Sevilmeyeceğim. Ne kadar sevsem de olmayacak. Eminim bir daha karşıma çıkmayacak. Allah sevigiyi unutturmak istemiyor bana. Aşkı unutturmak istemiyor ve böyle küçük şeyler yapıyor. Gösteriyor ve bu aşkı bende yakmaya başlıyor. Sonrasında yine üzülen taraf ben oluyorum. Ondan dolayı. Eminim ki bir daha göremem, görsem de bir şey yapamam. Yapsam da sonuç yine hüsran olacak. İsimleri farklı ama sonları hep aynı.Karamsar değilim. Olsun diye de söylemiyorum. İsyan da etmiyorum ama biliyorum. Sonları değişmeyecek. Ben asla sevdiğim kadar sevilmeyeceğim.