Yalan söylemek aslında hoş bir şeydir. Neden mi ? Çünkü kendini gerçeklerden saklamış gibi hissedersin. Kendini olmak istediğin gibi gösterirsin. Sadece sen bilirsin gerçekleri.
" Ben yalan söylemem" diyen birinin en büyük yalanı budur. Her insan yalan söyler. İstisnalar vardır tabi.
-Peygamberler... Onlar yalan söylemezler. Onların sözleri Allah'ın sözleridir çünkü.- Yalan bumerang gibidir. Unutma ! Her yalan bir gün ayağına takılacaktır. Bir etki-tepkidir. Ne verirsen onu alırsın. Yalan peşniden bir başka yalanı getirir. Bir yalan söyler, iki yalan söyler baktı ki yalandan zarar gelmiyor üçüncüyü de söyler. şöyle bir ayet vardır.
"Kul yalan söyleyip, yalan söyleme niyetini taşımaya devam edince, bir an gelir ki; kalbinde önce siyah bir nokta belirir. Sonra bu nokta büyür ve kalbin tamamı simsiyah olur. Sonunda o, Allah (cc) katında ‘yalancılar’ arasına kaydedilir.’’(Muvatta, Kelam,18)anlaşıldığı gibi. Yalan sadece ağızdan çıkan kelimeler değil...
Yalan söylerken insan gerçekleri duvarlar arkasına saklamış sanır ama bilmez bu duvarların saydam olduklarını. Deve kuşu gibi gömerler kafalarını ne zaman kıçlarına soğuk bir yel eserse işte o zaman anlarlar. Yalan söylemek korkaklıktır. Gerçeği söylemek CESARET işidir.
Şimdi eminim diyeceksiniz." Bana bunları diyorsun da sen sanki yapmıyor musun ? " Evet haklısınız yapıyorum.
En kötüsü de nedir bilir misiniz ? Kendi yalanına kendin inanmak. Size belki abes gibi gelebilir. Ama gerçekten en kötüsü bu olur...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder